Tebij in êge doen.

Op z’n nederlands: Bijna zelfstandig, zelf weer de regie voeren.

We praten over de periode vlak na de tweede wereldoorlog. Graag hadden we dit stuk twee jaar geleden gespeeld. Ter ere van 75 jaar bevrijding. Echter met de oorlog in Oekraine heeft de achtergrond van dit toneelstuk alleen maar meer betekenis.

Scheveningen was zoals veel meer dorpen en plaatsen langs de kust van Noorwegen tot Bretagne ontruimd door de bezetter om plaats te maken voor de Atlantik Wall. Scheveningen was «Sperrgebiet». Er woonden maar weinig mensen in de, met name, de laatste oorlogsjaren.

Ne de bevrijding wilde men zo snel mogelijk terug. Echter, Scheveningen was een puinhoop, leeggeroofd, geen stenen meer in de straten. Veel huizen beschadigd, zonder ramen, zonder kozijnen en deuren. Bovendien fungeerde Duindorp als gevangenkamp voor «foute» Nederlanders.

Het duurde dus even voordat men teug kon. Daar gaat dit toneelstuk over. We maken kennis met twee echtparen. Het ene echtpaar heeft al een woninkje, en is net ingericht. Het andere echtpaar heeft net een wonink toegewezen gekregen en zijn aan het opknappen.

Het gaat over het weer terugkeren naar een geregelde maatschappij. De visserij is nog niet op orde maar het begint te komen. Ook zien wat er kan gebeuren als iemand 5 jaar weg is geweest omdat hij die tijd bij de marine zat.

Het gaat over een tijd die geweest is. Er zijn nog ooggetuigen op Scheveningen die het herinneren. Sporen van die tijd zijn nog terug te vinden op Scheveningen, al zijn het alleen maar de bunkers die hier en daar nog zichtbaar zijn.

Na 3 jaar eindelijk weer een fysieke voorstelling. We hebben geprobeerd de prijs van een kaartje zo betaalbaar mogelijk te houden.  Mocht je iets extra’s willen geven dan kan dat. Je steunt hiermee niet alleen al onze activiteiten maar ook het voortbestaan van Schevenings Cultureel Erfgoed.